مردم ناآگاه ، همسويى آنان در عقيده و رفتار ، با دشمنان شقاوتمندى بود كه با اظهار پارسايى و بىرغبتى به دنيا ، خود را فراتر از ائمه عليهم السّلام تلقّى كرده و بدين‌سان ، به فريب مردم پرداختند و همين عمل خود ، در تباهى و بطلان پيمودن چنين راه‌هايى بسنده است . برخى دوستان از من خواستار بيان حديثى درمورد ترجيع « 1 » ( گرداندن صدا در گلو ) شدند . زيرا موضوع ياد شده از جمله شبهاتى بود كه اين‌گونه افراد بدان متوسل مىشدند . من نيز ، در اين‌باره به تأليف رساله‌اى همت گماردم كه راه‌گشاى حل اين مشكلات باشد و برخى رهنمودها را در آن ارائه دادم و به بعضى از حقه‌بازىهايى كه افراد ياد شده بدان اتكا نموده و آن را باور داشتند ، خط بطلان كشيدم . دوستان با اطلاع از اين ماجرا ، درخواست نمودند در اين زمينه به تأليف رساله‌اى بپردازم تا از بيشتر اين خيالبافىها پرده بردارد و بر امور محالى كه ساخته و پرداخته‌اند ، خط بطلان بكشد ، هر چند به سبب علاقهء سرشار نامبردگان به اين‌گونه بدعت‌ها ، اميدى به دست برداشتن بيشتر آن‌ها نيست و بازگشت و خوددارى آن‌ها از اين قبيل كارها باور كردنى نمىباشد ، ولى به جهت روشن شدن اين موضوع براى برخى از هوادارانشان و جلوگيرى از فروافتادن ساير شيعيان در اين دام ، به اين اميد كه خداوند آنان را از پيروى اين‌گونه افراد ، محافظت نمايد و در جهت بىاعتنايى به خواسته‌هاى پست دنيوى موفقشان بدارد و به سعادت و مجد و عظمت آخرت نائل آيند . انجام اين كار را از بزرگترين وظايف لازم بر خود شمردم هرچند در اين راستا دشوارىها و موانع فراوانى بر سر را هم قرار داشت . ديگر بار دوستانم براى انجام اين كار نزدم آمده و اين‌بار جز پذيرش خواستهء آنان چاره‌اى نداشتم . ازاين‌رو ، با آرزوى دست‌يابى به توفيقات الهى در جهت انجام هرچه بهتر اين وظيفه ، كار خود را آغاز نمودم .

--> ( 1 ) . على بن ابراهيم از پدرش ، از ابن محبوب ، از على بن حمزه ، از ابو بصير نقل كرده كه گفت : خدمت امام باقر عليه السّلام عرضه داشتم : « اذا قرأت القرآن فرفت صوتى جائنى الشيطان فقال : انّما ترأنى بهذا اهلك و الناس . فقال : يا ابا محمد : اقرأ قرائة بين القرائتين تسمع اهلك و رجع بالقرآن صوتك فانّ اللّه عز و جل يحب الصوت الحسن يرجع به ( فيه - ح ل ) ترجيعا ؛ وقتى به قرائت قرآن پرداخته و صدايم را بلند كردم ، شيطان نزدم آمد و گفت : با اين نوع خواندن در مورد خانوادهء خود و مردم رياكارى مىكنى ، امام عليه السّلام فرمود : اى ابو محمد ! قرآن را به‌گونه‌اى قرائت نما كه حد وسط دو قرائت به‌شمار آيد و آن را به گوش خانواده‌ات برسان ، و صدايت را به خواندن قرآن بلند كن . زيرا خداوند صداى زيبا را با آواز خوش دوست دارد . كافى ج 4 ، ص 430 » به گفتهء مؤلف : استناد به اين حديث درمورد جواز بخشى از غنا آن‌گونه كه آن‌ها مدعىاند باطل است و مباحث مربوط به سند و دلالت آن خواهد آمد .